Vanavond waren op Netwerk de resultaten te zien van het onderzoek dat zij het bureau Motivaction lieten doen naar de houding van de Nederlandse bevolking ten aanzien van moslims na 11 september 2001.

Alhoewel ik mij ervan bewust was dat een grote groep mensen zich sindsdien laat leiden door de angst die politici steeds maar weer benadrukken, ben ik toch geschokt over een aantal resultaten uit het onderzoek. Hieronder wil ik er een paar bespreken.

Minder tolerant en verdraagzaam

Maar liefst 73% van de Nederlandse bevolking vindt dat Nederland sinds 09/11 minder tolerant en verdraagzaam is geworden. Helaas onderstrepen veel van de volgende meningen dit en is er blijkbaar bijna niemand bereid hiervoor de hand in eigen boezem te steken.

Gewelddadiger

61% van de bevolking vindt dat Nederland als gevolg van de aanslagen gewelddadiger is geworden. Allereerst geloof ik niet dat cijfers dit gevoel ondersteunen, daarnaast ben ik erg geschrokken dat de Nederlanders een causaal verband leggen met de aanslagen. Dit zou nogal naxefef zijn aangezien de individualisering binnen onze samenleving er al enige decennia voor zorgt dat iedereen ‘meer aan zichzelf’ moet denken en daardoor minder oog heeft gekregen voor de medemens. De toename van het geweld was in de jaren ’90 aanzienlijk groter dan sinds 11 september als je puur naar de cijfers kijkt en blijkbaar spreekt de Taal van de Angst die sommige mensen in ons land prediken erg veel mensen (onbewust) aan.

Onaangepast

Het meest schrijnende resultaat vond ik dat 74% van de Nederlanders vindt dat ‘moslims in Nederland’ zich onvoldoende aanpassen aan de Nederlandse cultuur. Zouden deze mensen ooit naar programma’s als "Ik Vertrek" of "Een Plek Onder De Zon" kijken om te zien hoe fantastisch West Europeanen zich aanpassen in het buitenland? Wat een afschrikwekkende generalisatie kennen wij als 74% van de Nederlanders dit vindt…. Hoeveel "moslims" kennen zij en hebben zij ooit de moeite genomen om met hen te praten wat zij aangepast hebben om in de Nederlandse cultuur te leven? Is het echt zo dat 74% van de Nederlanders "onze cultuur" (hoe die er dan ook uit mag zien en waar deze dan ook van afstamt volgens deze medelanders) zoveel beter vindt dan andere culturen?

Bedreiging Normen en Waarden

Bijna de helft van de Nederlandse bevolking vindt de aanwezigheid van "Nieuwe Nederlanders" mensen met een Surinaamse, Antilliaanse, Marokkaanse of Turkse afkomst) een bedreiging van de Nederlandse normen en waarden….. Gelukkig denkt de andere helft er andersom over en zijn er blijkbaar ook nog veel mensen die de verrijking kunnen inzien van nieuwe cultuursinvloeden. Het zou wel heel erg wanneer de normen en waarden van de Nederlandse cultuur die gevormd is door kolonialisering van anderen door iedereen gezien werd als de perfectie en dat er niets meer te leren valt van andere culturen.

Overgeslagen

Ik heb een groot aantal resultaten overgeslagen om dit stuk niet te lang te maken, maar vind het verschrikkelijk dat mensen in zo’n angst leven omdat zij hun beeld van culturen bepalen aan de hand van extremisten. Diezelfde Nederlandse bevolking vindt het niet fijn als buitenlanders ons beoordelen op de hooligans in Nancy of de drugsexport waar Nederland in het buitenland om bekend staat. Nee, wij willen ons distantixebren van de excessen in onze eigen samenleving, maar generaliseren blijkbaar des te liever wanneer het over anderen gaat……..

Vanavond waren op Netwerk de resultaten te zien van het onderzoek dat zij het bureau Motivaction lieten doen naar de houding van de Nederlandse bevolking ten aanzien van moslims na 11 september 2001.

Alhoewel ik mij ervan bewust was dat een grote groep mensen zich sindsdien laat leiden door de angst die politici steeds maar weer benadrukken, ben ik toch geschokt over een aantal resultaten uit het onderzoek. Hieronder wil ik er een paar bespreken.

Minder tolerant en verdraagzaam

Maar liefst 73% van de Nederlandse bevolking vindt dat Nederland sinds 09/11 minder tolerant en verdraagzaam is geworden. Helaas onderstrepen veel van de volgende meningen dit en is er blijkbaar bijna niemand bereid hiervoor de hand in eigen boezem te steken.

Gewelddadiger

61% van de bevolking vindt dat Nederland als gevolg van de aanslagen gewelddadiger is geworden. Allereerst geloof ik niet dat cijfers dit gevoel ondersteunen, daarnaast ben ik erg geschrokken dat de Nederlanders een causaal verband leggen met de aanslagen. Dit zou nogal naïef zijn aangezien de individualisering binnen onze samenleving er al enige decennia voor zorgt dat iedereen ‘meer aan zichzelf’ moet denken en daardoor minder oog heeft gekregen voor de medemens. De toename van het geweld was in de jaren ’90 aanzienlijk groter dan sinds 11 september als je puur naar de cijfers kijkt en blijkbaar spreekt de Taal van de Angst die sommige mensen in ons land prediken erg veel mensen (onbewust) aan.

Onaangepast

Het meest schrijnende resultaat vond ik dat 74% van de Nederlanders vindt dat ‘moslims in Nederland’ zich onvoldoende aanpassen aan de Nederlandse cultuur. Zouden deze mensen ooit naar programma’s als "Ik Vertrek" of "Een Plek Onder De Zon" kijken om te zien hoe fantastisch West Europeanen zich aanpassen in het buitenland? Wat een afschrikwekkende generalisatie kennen wij als 74% van de Nederlanders dit vindt…. Hoeveel "moslims" kennen zij en hebben zij ooit de moeite genomen om met hen te praten wat zij aangepast hebben om in de Nederlandse cultuur te leven? Is het echt zo dat 74% van de Nederlanders "onze cultuur" (hoe die er dan ook uit mag zien en waar deze dan ook van afstamt volgens deze medelanders) zoveel beter vindt dan andere culturen?

Bedreiging Normen en Waarden

Bijna de helft van de Nederlandse bevolking vindt de aanwezigheid van "Nieuwe Nederlanders" mensen met een Surinaamse, Antilliaanse, Marokkaanse of Turkse afkomst) een bedreiging van de Nederlandse normen en waarden….. Gelukkig denkt de andere helft er andersom over en zijn er blijkbaar ook nog veel mensen die de verrijking kunnen inzien van nieuwe cultuursinvloeden. Het zou wel heel erg wanneer de normen en waarden van de Nederlandse cultuur die gevormd is door kolonialisering van anderen door iedereen gezien werd als de perfectie en dat er niets meer te leren valt van andere culturen.

Overgeslagen

Ik heb een groot aantal resultaten overgeslagen om dit stuk niet te lang te maken, maar vind het verschrikkelijk dat mensen in zo’n angst leven omdat zij hun beeld van culturen bepalen aan de hand van extremisten. Diezelfde Nederlandse bevolking vindt het niet fijn als buitenlanders ons beoordelen op de hooligans in Nancy of de drugsexport waar Nederland in het buitenland om bekend staat. Nee, wij willen ons distantiëren van de excessen in onze eigen samenleving, maar generaliseren blijkbaar des te liever wanneer het over anderen gaat……..

Noodzaak

Dagelijks zijn er in Nederland gemiddeld een zevental geslaagde zelfmoordpogingen en dan spreken we nog niet over de pogingen die niet geslaagd zijn. Een veelvoud aan omstanders wordt dagelijks geconfronteerd met de gevolgen daarvan. Dit is een feit waarvan de meeste mensen in ons land niet eens op de hoogte zijn en het geeft aan hoe enorm het probleem van de psychische gezondheid is en hoe snel het ons boven het hoofd dreigt te groeien voor zover dat al niet het geval is. Miljoenen mensen in ons land hebben te maken met (de gevolgen van) psychische stoornissen, depressies en aanverwante problemen.

Onderzoek

Uit recent hersenonderzoek blijkt dat de aanleg voor psychische problemen veelal op zeer jonge leeftijd aantoonbaar is in de hersenen. Er blijkt al bij jonge kinderen een verschil te zijn in de aanmaak van stresshormonen en serotonine en deze verschillen blijken op latere leeftijd significante verschillen aan te tonen over de psychische stabiliteit van mensen. Ook is inmiddels aangetoond dat het bezit van bepaalde genen de kans op dementie zienderogen vergroten, of misschien beter gezegd het tijdstip van intreden wezenlijk vervroegen.

Dit betekent dus dat psychische problemen oorzaak en ook gevolgen kennen binnen ons ‘lichaamsdeel’ hersenen en dat het dus eigenlijk een lichamelijke ziekte betreft en dat de scheidslijn tussen lichamelijke en geestelijke ziekten meer zichtbaar is op het gebied van gedrag en uiterlijke kenmerken dan op het gebied van de oorzaken.

Verschil

In vergelijking met ziekten als kanker en AIDS is erg schrikbarend weinig geld en vooral mankracht beschikbaar voor onderzoek naar en behandeling van geestelijke stoornissen. De verzorging van mensen met geestelijke problemen is een ondergeschoven kind in onze maatschappij, omdat deze mensen (met in wezen een lichamelijke handicap, maar helaas voor hen zit deze in de hersenen en of all places wordt juist dit lichaamsdeel blijkbaar niet voor vol aangezien) niet voor vol worden aangezien.

Uiteraard wil ik hiermee absoluut het belang van onderzoek naar bijvoorbeeld kanker en AIDS niet bagatalliseren. Dit onderzoek is immers van levensbelang voor een groot deel van de wereldbevolking. Wat ik wxe9l aan wil geven is dat dit levensbelang ook aanwezig is voor mensen met een geestelijke stoornis en hun omgeving en dat ik hierover in de hedendaagse politiek helaas weinig tot niets over hoor.

Doen!

Hierbij dus een oproep aan politici en media om dit onderwerp op de agenda te zetten, zodat vele mensen in ons land weer het idee krijgen niet als eenzame zwemmer in een grote oceaan rond te zwemmen, maar dat deze mensen weer het idee krijgen dat zij een kustlijn aan de horizon zien om heen te zwemmen.

Noodzaak

Dagelijks zijn er in Nederland gemiddeld een zevental geslaagde zelfmoordpogingen en dan spreken we nog niet over de pogingen die niet geslaagd zijn. Een veelvoud aan omstanders wordt dagelijks geconfronteerd met de gevolgen daarvan. Dit is een feit waarvan de meeste mensen in ons land niet eens op de hoogte zijn en het geeft aan hoe enorm het probleem van de psychische gezondheid is en hoe snel het ons boven het hoofd dreigt te groeien voor zover dat al niet het geval is. Miljoenen mensen in ons land hebben te maken met (de gevolgen van) psychische stoornissen, depressies en aanverwante problemen.

Onderzoek

Uit recent hersenonderzoek blijkt dat de aanleg voor psychische problemen veelal op zeer jonge leeftijd aantoonbaar is in de hersenen. Er blijkt al bij jonge kinderen een verschil te zijn in de aanmaak van stresshormonen en serotonine en deze verschillen blijken op latere leeftijd significante verschillen aan te tonen over de psychische stabiliteit van mensen. Ook is inmiddels aangetoond dat het bezit van bepaalde genen de kans op dementie zienderogen vergroten, of misschien beter gezegd het tijdstip van intreden wezenlijk vervroegen.

Dit betekent dus dat psychische problemen oorzaak en ook gevolgen kennen binnen ons ‘lichaamsdeel’ hersenen en dat het dus eigenlijk een lichamelijke ziekte betreft en dat de scheidslijn tussen lichamelijke en geestelijke ziekten meer zichtbaar is op het gebied van gedrag en uiterlijke kenmerken dan op het gebied van de oorzaken.

Verschil

In vergelijking met ziekten als kanker en AIDS is erg schrikbarend weinig geld en vooral mankracht beschikbaar voor onderzoek naar en behandeling van geestelijke stoornissen. De verzorging van mensen met geestelijke problemen is een ondergeschoven kind in onze maatschappij, omdat deze mensen (met in wezen een lichamelijke handicap, maar helaas voor hen zit deze in de hersenen en of all places wordt juist dit lichaamsdeel blijkbaar niet voor vol aangezien) niet voor vol worden aangezien.

Uiteraard wil ik hiermee absoluut het belang van onderzoek naar bijvoorbeeld kanker en AIDS niet bagatalliseren. Dit onderzoek is immers van levensbelang voor een groot deel van de wereldbevolking. Wat ik wél aan wil geven is dat dit levensbelang ook aanwezig is voor mensen met een geestelijke stoornis en hun omgeving en dat ik hierover in de hedendaagse politiek helaas weinig tot niets over hoor.

Doen!

Hierbij dus een oproep aan politici en media om dit onderwerp op de agenda te zetten, zodat vele mensen in ons land weer het idee krijgen niet als eenzame zwemmer in een grote oceaan rond te zwemmen, maar dat deze mensen weer het idee krijgen dat zij een kustlijn aan de horizon zien om heen te zwemmen.

Deze week rijgen de rampscenario’s zich weer aaneen. Waar je ook kijkt in de wereld om je heen, zo gauw het verder is dan de voordeur zijn er dreigingen. Een kleine greep uit de hedendaagse bedreigingen in de wereld die de laatste tijd aan onze ogen voorbij trekken:

Rusland lijkt zich niet neer te leggen bij ‘het verlies’ van omringende landen aan de door ons hooggeprezen Westerse democratie en lijkt langzaam maar zeker steeds meer bezig het miliatire apparaat weer naar een hoger plan te tillen. Inmiddels is het zover dat zij weer gebruik maken van ‘spierballenpolitiek’ in landen als Oekraxefne, dreigen met het afsluiten van de gaspijplijn naar europa, uitdagende vluchten boven amerikaanse bases en aanspraak maken op het bezit van de noordpool.

Amerika is op bezielende wijze bezig hun wapenfabrieken te subsidixebren met zinloze oorlogen in het Midden-Oosten waarbij ondertussen het eigen volk ten onder dreigt te gaan aan de eerder genoemde democratie waarbij de gekozen leiders meer oog hebben voor het vertoon van macht dan voor de hypotheekcrisis en de ghetto’s in eigen land.

In Nederland is de zogenaamde Vrijheid van Meningsuiting nu zelfs een vrijbrief voor politici om bevolkingsgroepen en religies uit elkaar te drijven door te dreigen hun Heilige Geschriften te verbieden. De rest van vooral politiek en populistisch Nederland praat dit goed omdat in Nederland ‘iedereen mag zeggen wat hij wil’, blijkbaar is het onzin dat mensen nog nadenken over de gevolgen van hun woorden.

In Irak is deze week de ‘grens van 4000 dode militairen’ overschreden, wat helaas een lachertje is in vergelijk met de 600.000 burgerslachtoffers die de op valse gronden ontketende (burger)oorlog inmiddels heeft gexebist. Een aanslag waarbij 100 mensen omkomen worden terloops vermeld tijdens een nieuwsuitzending, terwijl in dezelfde uitzending 10 minuten aandacht wordt besteed aan de transfer van een voetballer. Volgens sommige experts is het eerder waarschijnlijk dan denkbaar dat het conflict zich in het Midden Oosten zal uitbreiden buiten de landsgrenzen van Irak.

Het klimaat lijkt een spelletje te spelen met onze aardbol, overstromingen over de hele wereld zijn groter dan ooit en vandaag komt naar buiten dat Nederland hier niet eens op voorbereid is, terwijl we in Engeland pas gezien hebben hoe dichtbij de weersveranderingen al zichtbaar zijn. Onze afsluitdijk is maar een meter te laag en de deltawerken krijgen steeds meer zwakke punten. Onze dijken zijn niet op peil en het kost de komende 10 jaar ongeveer twee miljard per jaar (200 euro per gezin per jaar) om een en ander op peil te krijgen, terwijl de regering er nu 100 miljoen per jaar voor uitgetrokken heeft, dit is dus een bemoedigende 5% van wat er nodig is in het gunstige geval dat een storm nog 10 jaar op zich laat wachten.

Tel hierbij op de algehele (deels aangepraatte?) angst voor terrorisme, oorlogshaarden als in Darfur, de (aangepraatte?) angst voor de economische opkomst van China, de schijnbare onwil van politieke leiders om het belang van een betere wereld boven het belang de nationale economie en welvaart te plaatsen en het doemscenario is compleet.

De optimist.

Hoe kan de wereld deze problemen aan, hoe kunnen zulke problemen met enorme tegengestelde belangen opgelost worden.

Dat vergt een mentaliteitsverandering….. Niet alleen van politici, maar allereerst van de mensen die de politici verkiezen. Ik overdijf niet wanneer minimaal 95% van de mensen alleen praat over de problemen (zoals ik nu), maar de rest van de tijd bezig is eigen welvaart en sociale contacten te onderhouden. Dit onder het mom van ‘ik kan er toch niets aan doen’.

Helaas betekent dit dat er ook niets ZAL veranderen, wanneer er niemand bereid is om zich in te zetten dingen te veranderen zal dat ook niet gebeuren. Zolang iedereen de pindakaas op de eigen boterham belangrijker vindt dan de dood van 600.000 mensen in Irak, worden de politici verkozen die ervoor zorgen dat onze economie zo goed draait dat we pindakaas kunnen kopen totdat xe9xe9n van de rampscenario’s zich voltrekt.

Toch zal ik altijd de optimist blijven, ik wil liever xe9xe9n van de 5 mensen zijn die anderen om zich heen wakker probeert te maken, dan xe9xe9n van de 95 anderen die rustig blijft slapen tot de rust wreed verstoord wordt. Wanneer jij xe9xe9n van die 4 anderen wilt zijn, wordt dan alsjeblieft samen met mij wakker en wel nu….

Deze week rijgen de rampscenario’s zich weer aaneen. Waar je ook kijkt in de wereld om je heen, zo gauw het verder is dan de voordeur zijn er dreigingen. Een kleine greep uit de hedendaagse bedreigingen in de wereld die de laatste tijd aan onze ogen voorbij trekken:

Rusland lijkt zich niet neer te leggen bij ‘het verlies’ van omringende landen aan de door ons hooggeprezen Westerse democratie en lijkt langzaam maar zeker steeds meer bezig het miliatire apparaat weer naar een hoger plan te tillen. Inmiddels is het zover dat zij weer gebruik maken van ‘spierballenpolitiek’ in landen als Oekraïne, dreigen met het afsluiten van de gaspijplijn naar europa, uitdagende vluchten boven amerikaanse bases en aanspraak maken op het bezit van de noordpool.

Amerika is op bezielende wijze bezig hun wapenfabrieken te subsidiëren met zinloze oorlogen in het Midden-Oosten waarbij ondertussen het eigen volk ten onder dreigt te gaan aan de eerder genoemde democratie waarbij de gekozen leiders meer oog hebben voor het vertoon van macht dan voor de hypotheekcrisis en de ghetto’s in eigen land.

In Nederland is de zogenaamde Vrijheid van Meningsuiting nu zelfs een vrijbrief voor politici om bevolkingsgroepen en religies uit elkaar te drijven door te dreigen hun Heilige Geschriften te verbieden. De rest van vooral politiek en populistisch Nederland praat dit goed omdat in Nederland ‘iedereen mag zeggen wat hij wil’, blijkbaar is het onzin dat mensen nog nadenken over de gevolgen van hun woorden.

In Irak is deze week de ‘grens van 4000 dode militairen’ overschreden, wat helaas een lachertje is in vergelijk met de 600.000 burgerslachtoffers die de op valse gronden ontketende (burger)oorlog inmiddels heeft geëist. Een aanslag waarbij 100 mensen omkomen worden terloops vermeld tijdens een nieuwsuitzending, terwijl in dezelfde uitzending 10 minuten aandacht wordt besteed aan de transfer van een voetballer. Volgens sommige experts is het eerder waarschijnlijk dan denkbaar dat het conflict zich in het Midden Oosten zal uitbreiden buiten de landsgrenzen van Irak.

Het klimaat lijkt een spelletje te spelen met onze aardbol, overstromingen over de hele wereld zijn groter dan ooit en vandaag komt naar buiten dat Nederland hier niet eens op voorbereid is, terwijl we in Engeland pas gezien hebben hoe dichtbij de weersveranderingen al zichtbaar zijn. Onze afsluitdijk is maar een meter te laag en de deltawerken krijgen steeds meer zwakke punten. Onze dijken zijn niet op peil en het kost de komende 10 jaar ongeveer twee miljard per jaar (200 euro per gezin per jaar) om een en ander op peil te krijgen, terwijl de regering er nu 100 miljoen per jaar voor uitgetrokken heeft, dit is dus een bemoedigende 5% van wat er nodig is in het gunstige geval dat een storm nog 10 jaar op zich laat wachten.

Tel hierbij op de algehele (deels aangepraatte?) angst voor terrorisme, oorlogshaarden als in Darfur, de (aangepraatte?) angst voor de economische opkomst van China, de schijnbare onwil van politieke leiders om het belang van een betere wereld boven het belang de nationale economie en welvaart te plaatsen en het doemscenario is compleet.

De optimist.

Hoe kan de wereld deze problemen aan, hoe kunnen zulke problemen met enorme tegengestelde belangen opgelost worden.

Dat vergt een mentaliteitsverandering….. Niet alleen van politici, maar allereerst van de mensen die de politici verkiezen. Ik overdijf niet wanneer minimaal 95% van de mensen alleen praat over de problemen (zoals ik nu), maar de rest van de tijd bezig is eigen welvaart en sociale contacten te onderhouden. Dit onder het mom van ‘ik kan er toch niets aan doen’.

Helaas betekent dit dat er ook niets ZAL veranderen, wanneer er niemand bereid is om zich in te zetten dingen te veranderen zal dat ook niet gebeuren. Zolang iedereen de pindakaas op de eigen boterham belangrijker vindt dan de dood van 600.000 mensen in Irak, worden de politici verkozen die ervoor zorgen dat onze economie zo goed draait dat we pindakaas kunnen kopen totdat één van de rampscenario’s zich voltrekt.

Toch zal ik altijd de optimist blijven, ik wil liever één van de 5 mensen zijn die anderen om zich heen wakker probeert te maken, dan één van de 95 anderen die rustig blijft slapen tot de rust wreed verstoord wordt. Wanneer jij één van die 4 anderen wilt zijn, wordt dan alsjeblieft samen met mij wakker en wel nu….

De magie

Tijd dus om eens te kijken naar de wonderlijke wereld die de hersenen voor ons schept. Al vanaf onze geboorte zijn ze verantwoordelijk voor de aansturing van onze spieren, zintuigen en zenuwen en dus voor ons bestaansrecht in een lichaam op deze wereld.

De magie van de hersenen ligt er voor mij echter in dat ze in staat zijn ons te laten denken, genieten, lachen, huilen, schrikken, verdrietig zijn en ons geestelijk te laten leven. Dat betekent dus dat zolang je hersenen gezond zijn je al deze dingen mag en kan beleven.

We ervaren iemand anders als persoon en doordat onze hersenen een stofje losmaken kunnen we daardoor verliefd raken en vlinders in de buik krijgen, aan de andere kant kunnen veel mensen de hersenen zodanig bexefnvloeden dat ze niet op twee personen tegelijk verliefd worden, wat meestal samenhangt met een bepaalde zelfverzekerdheid die blijkbaar weer stofjes aanmaakt om andere verliefdheden tegen te gaan.

Kort door de bocht kun je stellen dat onze belevingswereld een cocktail is die in onze hersenen bereid wordt en waar we samen met onze omgeving de ingredixebnten voor aandragen. Dit kun je opvatten als negatief door te kijken naar de invloed die een moeilijke periode in een leven kan hebben op de ingredixebnten, maar is bovenal positief. Het betekent namelijk dat we onze belevingswereld kunnen veranderen door ons gedrag of onze omgeving aan te passen.

Natuurlijk moeten we niet verwachten dat we aangeleerd gedrag binnen een paar maanden kunnen veranderen, maar het verklaart wel waarom gedragstherapie xe9xe9n van de meest succesvolle methodes blijkt om depressies en stoornissen onder controle te krijgen en anders tegen het leven aan te kijken.

In die zin is het beleven van het leven en het zien van de positieve dingen om je heen misschien nog wel de beste methode om gelukkig te worden en te blijven, want wanneer je al kunt genieten van een simpele bloem in je tuin, betekent dit dat op dat moment je hersenen al positief bexefnvloed worden en dat jezelf openstellen voor de mooie dingen van het leven een stimulans kan zijn voor jezelf en je omgeving.

De magie

Tijd dus om eens te kijken naar de wonderlijke wereld die de hersenen voor ons schept. Al vanaf onze geboorte zijn ze verantwoordelijk voor de aansturing van onze spieren, zintuigen en zenuwen en dus voor ons bestaansrecht in een lichaam op deze wereld.

De magie van de hersenen ligt er voor mij echter in dat ze in staat zijn ons te laten denken, genieten, lachen, huilen, schrikken, verdrietig zijn en ons geestelijk te laten leven. Dat betekent dus dat zolang je hersenen gezond zijn je al deze dingen mag en kan beleven.

We ervaren iemand anders als persoon en doordat onze hersenen een stofje losmaken kunnen we daardoor verliefd raken en vlinders in de buik krijgen, aan de andere kant kunnen veel mensen de hersenen zodanig beïnvloeden dat ze niet op twee personen tegelijk verliefd worden, wat meestal samenhangt met een bepaalde zelfverzekerdheid die blijkbaar weer stofjes aanmaakt om andere verliefdheden tegen te gaan.

Kort door de bocht kun je stellen dat onze belevingswereld een cocktail is die in onze hersenen bereid wordt en waar we samen met onze omgeving de ingrediënten voor aandragen. Dit kun je opvatten als negatief door te kijken naar de invloed die een moeilijke periode in een leven kan hebben op de ingrediënten, maar is bovenal positief. Het betekent namelijk dat we onze belevingswereld kunnen veranderen door ons gedrag of onze omgeving aan te passen.

Natuurlijk moeten we niet verwachten dat we aangeleerd gedrag binnen een paar maanden kunnen veranderen, maar het verklaart wel waarom gedragstherapie één van de meest succesvolle methodes blijkt om depressies en stoornissen onder controle te krijgen en anders tegen het leven aan te kijken.

In die zin is het beleven van het leven en het zien van de positieve dingen om je heen misschien nog wel de beste methode om gelukkig te worden en te blijven, want wanneer je al kunt genieten van een simpele bloem in je tuin, betekent dit dat op dat moment je hersenen al positief beïnvloed worden en dat jezelf openstellen voor de mooie dingen van het leven een stimulans kan zijn voor jezelf en je omgeving.

Mijn mening over het zoeken naar de doel van het leven is dat dit zinloos is. Wanneer je zoekt naar geluk vergeet je dat het aan je voeten ligt, wanneer je zoekt naar succes zul je erachter komen dat je wanneer je het bereikt hebt vergeten bent te leven. Wanneer je financixeble zekerheid hebt zul je zien dat je er na korte tijd al aan bent gewend en weer verder gaat zoeken.

Het doel IS het leven

In mijn ogen heeft het leven geen doel, maar is het doel om te leven. Het ware geluk ligt in het accepteren van je leven en in te zien dat dat leven bestaat uit heuvels en dalen. Wanneer ik accepteer dat mijn levenspad door dalen heen gaat besef ik dat ik daarvan wijzer ben geworden en dat wanneer ik niet door het dal ga, ik ook niet op de top aan de andere kant kan komen.

Door het leven te waarderen heb ik tijd om gelukkig te zijn, tijd om naar anderen te luisteren, tijd om dat geluk te delen. Door geen tijd te verdoen met zoeken, heb ik veel meer tijd om te vinden. Tijd om mijn stukje van de wereld een beetje beter te maken.

Het gevolg? Door het mooie om mij heen te zien ben ik gelukkig en daar probeer ik mijn omgeving een beetje van mee te geven, zodat ook zij het geluk zullen vinden.

Ben ik nooit down dan? Natuurlijk wel, twijfel en verdriet horen net zoveel bij het leven als bij de mens, maar na verloop van tijd zijn er meer en meer mensen om mij heen gekomen die mijn geluk zijn gaan waarderen en daardoor ook mij waarderen. Alleen de gedachte al dat zij er zijn geeft mij kracht en steun en een gevoel dat ik uit het dal naar de top kan klimmen.

Arnt

Mijn mening over het zoeken naar de doel van het leven is dat dit zinloos is. Wanneer je zoekt naar geluk vergeet je dat het aan je voeten ligt, wanneer je zoekt naar succes zul je erachter komen dat je wanneer je het bereikt hebt vergeten bent te leven. Wanneer je financiële zekerheid hebt zul je zien dat je er na korte tijd al aan bent gewend en weer verder gaat zoeken.

Het doel IS het leven

In mijn ogen heeft het leven geen doel, maar is het doel om te leven. Het ware geluk ligt in het accepteren van je leven en in te zien dat dat leven bestaat uit heuvels en dalen. Wanneer ik accepteer dat mijn levenspad door dalen heen gaat besef ik dat ik daarvan wijzer ben geworden en dat wanneer ik niet door het dal ga, ik ook niet op de top aan de andere kant kan komen.

Door het leven te waarderen heb ik tijd om gelukkig te zijn, tijd om naar anderen te luisteren, tijd om dat geluk te delen. Door geen tijd te verdoen met zoeken, heb ik veel meer tijd om te vinden. Tijd om mijn stukje van de wereld een beetje beter te maken.

Het gevolg? Door het mooie om mij heen te zien ben ik gelukkig en daar probeer ik mijn omgeving een beetje van mee te geven, zodat ook zij het geluk zullen vinden.

Ben ik nooit down dan? Natuurlijk wel, twijfel en verdriet horen net zoveel bij het leven als bij de mens, maar na verloop van tijd zijn er meer en meer mensen om mij heen gekomen die mijn geluk zijn gaan waarderen en daardoor ook mij waarderen. Alleen de gedachte al dat zij er zijn geeft mij kracht en steun en een gevoel dat ik uit het dal naar de top kan klimmen.

Arnt